supernat.

Waarom doe ik dit altijd terwijl ik weet dat het niet slim is?
Oh, don’t worry, niks ernstig, echt een first world problem ben ik hier aan het verkondigen, maar sommigen, vooral de vrouwen, zullen deze situatie best wel herkennen.

Ik weet dus dat ik vanavond veel verschillende dingen moet doen, en ook wil doen. Verassing! Ik ben eindelijk eens gemotiveerd om iets te doen. Het is niet te geloven. Once in a life time experience. Echt waar.

Ik heb mijn nagels gelakt. Ik hoor de vrouwen al denken: ‘Waarom? Als je nog allemaal dingen moet doen!’
De mannelijke kant van mijn lezers zullen hier verbaasd op reageren: ‘Lekker boeiend, kan je toch gewoon die dingen erna doen?’

Haha. Ja, grapje zeker. Dat kan dus niet.

Ik heb een nieuwe nagellak gekocht. Eentje met glitters. En deze heeft minstens 4 laagjes nodig om te dekken.
Dit betekent dat het best een dikke laag nagellak is, hier zo op mijn nagels. En nagellak heeft tijd nodig om te drogen, heeeel veeeel tijd.

Dat zorgt er dus voor dat ik de komende tijd, lees: twee uur, alleen nog maar kan typen. En niks kan opschrijven, optillen, afwassen, schoonmaken of verzorgen (en daarmee bedoel ik dus mezelf, in de vorm van haren borstelen)

Dus hier ben ik dan, aan het typen. Voor mijn blog. Dat is dan wel weer goed.

Ik wil dus, behalve dan mijn gezeik over dat ik niks kan doen, even iets delen. Pas op, nog meer gezeik. Stop met lezen als je het goede van het leven wil blijven zien : )

Ik heb veel verwachtingen van het leven en vanmiddag zijn er twee daarvan flink overtroffen. Misschien is overtroffen niet helemaal het goede woord, omdat wat er vanmiddag is gebeurd heel negatief is, terwijl verwachtingen die overtroffen worden meestal iets goeds betekenen. Dit is er gebeurd:

Ik fietste van de stad terug naar mijn gezellige (no sarcasm, I’m serious) studentenflatje, wat omgerekend echt maximaal 5 minuten fietsen is, als je heel langzaam gaat. Tijdens mijn fietstocht van zowaar, bijna, een kilometer gebeurde het. Een regenbui. En niet zomaar een, nee, een regenbui die dus twee verwachtingen vol overtrof.

Verwachting 1: een regenbui voel je altijd aankomen. FOUT. Deze regenbui was er ineens. En dan bedoel ik echt ineens, want het zonnetje scheen, de lucht was blauw (maak hem af…. teletubbies, kom maar gauw!) en geen vuiltje aan de lucht. En daar, BOEM, ineens was daar een regenbui. Nou kan ik daar mee leven, maar toen.

Verwachting 2: van een regenbui wordt je niet in 5 seconden helemaal doorweekt. Ja, goed geraden, weer FOUT! Tussen het moment dat deze regenbui begon (heel ineens dus) en het moment dat ik tot op mijn onderbroek doorweekt was, zat om precies te zijn 5 seconden. En dat vond ik echt niet cool.

Nou ja, dat dus. My mind is blown. Nooit verwacht dat dit zou gebeuren. Maar dat zal nog wel vaker gebeuren.
I guess I have to deal with it.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s