Ik heb vanmorgen mijn hamster geschopt.

In het echt was het minder dramatisch dan het klinkt. Echt waar!
Ik hoop niet dat jullie me nu niet als één of andere dierenbeul zien, want het was én per ongeluk én het had niet zo veel lichamelijke impact op mijn hamster.

Zoals jullie, nu zeker, weten heb ik een hamster. Deze gaat door het leven onder een aantal verschillende namen. Meiden uit mijn gang hebben hem tot ‘Pippin’ gedoopt, blijkbaar naar één van de karakters uit Lord of the Rings. Ik heb die hele film nog nooit gezien, en bovendien heet één van mijn vrienden Pepijn en één van mijn andere vrienden noemt hem Pippin. Dus als ik mijn hamster ook Pippin zou noemen dan zou ik elke keer aan hem moeten denken en hoe graag ik hem ook mag, misschien wel omdat ik hem graag mag, wil ik mijn hamster en hem niet door elkaar halen.

Die naam accepteerde ik dus niet, maar tegelijkertijd was ik ook te lui om een andere te verzinnen. Vandaar dat mijn hamster een tijd heeft geluisterd naar de naam, niet lachen, ‘hamster’. Dit voornamelijk omdat hij juist niet luisterde en het dus geen ene fluit uitmaakte hoe ik hem zou noemen. Ook roep ik hem bijna nooit, en komt hij eigenlijk alleen ter sprake als ik het heb over ‘mijn hamster’. En daarom vond ik het prima. En ik denk hij ook wel.

Toen gebeurde er iets. Ik kwam erachter dat er meer dwerghamster-eigenaren bestaan op mijn universiteit. Één van de hamsters die hier wonen heet dus Lasagna. Toen ik daar achter kwam was ik iets aan het doen met een milkshake. Ik heb oprecht geen idee wat, dus ik kan wel iets gaan verzinnen, maar dat is niet belangrijk. Vanaf dat moment heet mijn hamster dus Milkshake. Maar het is eigenlijk alleen om het een naam te laten hebben, want zoals ik al zei, ik refereer alleen naar mijn hamster als ‘mijn hamster’, en heb de hele naam Milkshake nog niet gebruikt. Tot nu dan.

Maar goed, ik schopte Milkshake dus vanmorgen. Niet express, natuurlijk.
Omdat hamsters kennelijk veel beweging nodig hebben, schafte ik bij de komst van Milkshake zo’n loopbal aan. Zodat hij door heel mijn kamertje kan rennen. En daar ging het mis.
Omdat ik tapijttegels heb liggen hoor ik hem niet rennen, en vergeet ik dus wel eens dat ik hem in die bal heb gestopt. Zo ook vanmorgen. Ik draaide me om en voel dat mijn voet de bal schampt (ik heb even moeten opzoeken of dat een bestaand woord was, maar dat is het dus). Ik schrok me dood en kijk gelijk naar de grond. Wat ik zag was een bal die megasnel aan het rond draaien was. Het enige wat Milkshake er dus fysiek aan over gehouden kan hebben is een tijdje last van duizeligheid, al liep hij alweer in een rechte lijn één minuut nadat ik hem stil had gezet.

Moraal van het verhaal? Geen idee.
Kijk uit  waar je loopt?

milkshake

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s