Een update tot .. nu?

Ik kreeg laatst een bericht van een vriendin van mij: ‘ik heb weer een bericht geschreven op mijn blog!’ Het deed me eraan denken dat ik dat ook maar weer eens zou moeten doen, maar ik dus echt geen idee had waar ik over zou moeten schrijven. Dat heb ik nog steeds niet trouwens, het is voor mij ook een verassing waar dit verhaal heen gaat. Dus wees verrast!

Om even voort te borduren (ik wilde een minder stom woord gebruiken, maar toen ik googelde wat een goede vervanger was voor ‘voortborduren’ was kreeg ik alleen maar vertalingen naar het Tsjechisch, dus dat duurde me allemaal te lang, en nu moeten jullie het doen met het woord ‘voortborduren’) op mijn laatste post: hamster/pippin’/milkshake is helaas niet meer onder ons. Noem het toeval of niet, redelijk kort (lees: twee weken) na het hele schop-incident kwam ik thuis en lag meneer (dit weet ik niet eens zeker) dood in zijn hokje. Domme vragen bestaan niet, maar voordat ik de domme vragen krijg of ik hem wel eten en drinken had gegeven, ja, dit had ik zeker. Dit hele gedoe was best verdrietig enzo, maar ik ben er al weer overheen.

Veel mensen, als ik ze weer zie na een tijdje niet gezien te hebben (goede verwoording Tisha, echt literair vakwerk maak je hiervan), vragen hoe het gaat met school. Mijn standaard antwoord: ‘redelijk, vooral heel druk, kan beter’. Ik word van school absoluut niet blijer en heb dus ook besloten om deze hele blog vanaf nu school-vrij te houden. Je dealt er maar mee.

Zo, dat was best even negatief. Of ten minste, het klonk negatief. Ik moet zeggen dat deze hele beslissing me onwijs blij maakt. Om het even lekker in cliché-oude-vrouwen-praat te zeggen, het feit dat ik een schoolvrij-plekje heb, maakt me intens gelukkig.

Wat me ook intens gelukkig maakt is Roller Derby, en dat is vorige week zaterdag alleen maar weer even extra bevestigd.

In Valkenswaard, of all places, was er een Small Team Tournament: een toernooi voor ehm tja, kleine teams. Best logisch. Nee, ik zal het even uitleggen. Normaal bij een wedstrijd (vanaf nu bout of scrimmage genoemd) bestaat een roller derby team uit 14 mensen, volgens mij. Slecht dat ik dit niet eens zeker weet, maar goed. Om even betere uitleg te geven, een bout is een ‘officiële’ roller derby wedstrijd, en een scrimmage is een ‘oefen-wedstrijd’. Dus vanaf nu gebruik ik die woorden, be prepared!

In dit toernooi reed ik mee in een mixed-team, bestaande uit meiden van verschillende leagues. Het was mijn allerallereerste scrimmage, en ik was dus mega-zenuwachtig. Zeker ook omdat ik met veel van de meiden nog nooit samen had gereden (4 van de 9 kwamen uit mijn eigen league) verwachtte ik er niet bijster veel van. Onze eerste scrimmage was tegen de Arnhem Fallen Angels, en ik was hier eigenlijk wel een beetje bang voor. Dit is een team met best een reputatie en sowieso is het een team dat, in tegenstelling tot ons, met elkaar had geoefend. Mijn persoonlijke doel in deze scrimmage was om met het team minstens 1 punt te scoren, zodat we niet zouden blijven hangen op het pijnlijke 0. Maar die verwachting werd echt gigantisch overtroffen, en we hebben ze zo goed bijgehouden! Uiteindelijk hebben we niet gewonnen, maar zeker tot ruim in de tweede helft stonden we niet ver achter. Op één moment stonden we zelfs maar twee punten verwijderd van elkaar. In de tweede helft begon Arnhem beter te spelen en wij werden toch wel moe, dus liep de score verder uit, maar wij waren zeker niet ontevreden!
(Even een shout-out trouwens naar degene die het motto van de Arnhem Fallen Angels heeft bedacht. Deze luidt namelijk: A b*tch too far. Als je hem snapt, *applaus*. Als je hem niet snapt: google ‘Arnhem tweede wereldoorlog’ en leer!

Goed, van Arnhem hadden we dus verloren, maar we waren superblij! We waren heel snel op elkaar ingespeeld en het ging gewoon supergoed. Onze tweede wedstrijd was tegen Pink Peril, en die wedstrijd hebben we wel gewonnen! Hierdoor werden we derde op het hele toernooi en dit betekende een medaille! De eerste is dus binnen, en na die dag weet ik zeker dat ik nog heel heel heel lang door ga met roller derby, want ik ben alleen nog maar meer verliefd geworden op deze sport.
(Mag ik trouwens ook nog even schaamteloos reclame maken voor de Facebook-pagina van mijn league, en jullie allemaal uitnodigen om deze pagina even te liken? Klik hier, please?)

Dat was eigenlijk het enige spannende in mijn leven. Bedankt voor het lezen, ok doeei.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s