Waarom ik me wel eens buitengesloten voel.

Nee, dit wordt geen emotionele zeik blogpost. Ik ga niet zeuren over hoe alleen ik me soms zou moeten voelen, en dat dat compleet normaal is als ik alle zeshonderdduizend tijdschriften moet geloven. Want dat is niet zo. Ik ben blij en ik ben gelukkig. (Totdat ik huiswerk moet maken voor Methods and Statistics, een vak dat ik op school heb, maar zodra dat klaar is ben ik weer normaal) En ik heb eigenlijk vrij weinig om over te klagen, wat ik wel fijn vind. Natuurlijk heb ik ook momenten dat ik me kut voel, maar dat heeft iedereen wel.

Nee, ik schrijf deze keer over hoe ik me wel eens buitengesloten voel. Er is niemand die daadwerkelijk mij buiten sluit. Helemaal niet zelfs. Ik word juist onwijs opgenomen in groepen waar ik me wel eens een outsider voel.

Neem nou bijvoorbeeld het blog-wereldje. Alle meiden waarvan ik de blog volg en lees, hebben over het algemeen een studie gedaan of zijn bezig met een studie die wel iets met schrijven te maken heeft; Nederlands, communicatie of journalistiek. Natuurlijk niet allemaal, maar het valt me wel op dat het meestal deze meiden zijn met een blog. En daar kom ik dan met mijn interdisciplinary studie. Ik studeer allemaal dingen, behalve iets dat met schrijven te maken heeft. Ja, ik moet wel veel schrijven, maar dat soort schrijven komt mijn blog niet echt ten goede.
Ik wil ook wel een vak nemen dat met schrijven te maken heeft, maar ja, TIJD, een begrip waar ik moeite mee heb. Ik wil volgend semester wel het vak ‘Introduction to Linguistics’ nemen, dus dat is dan al een stapje in de goede richting, maar écht leren schrijven doe je daar niet.
Ik heb opgezocht hoe duur het is om een cursus ‘blog schrijven’ te doen. Ik schrok me dood, jeetje. De eerste cursus die ik vond was €1300 en ik vond dat echt belachelijk. Nadat ik wat verder zocht is er ook een cursus ‘columns schrijven’, wat zo ongeveer is wat ik probeer na te streven, deze kost dan €99. Dat is iets waar ik dan ooit nog overna zal denken om te doen, misschien in mijn kerstvakantie van 6 weken.

Deze zomer ben ik leiding geweest bij de DVA, de Delfste Vakantie Aktiviteiten. Twee weken lang organiseren zij/wij, ik organiseer het niet, maar ik ben wel leiding geweest, allemaal activiteiten die door allerlei redenen niet op vakantie kunnen gaan in de zomervakantie. Dat zijn de kinderen waarvoor het georganiseerd wordt, maar alle kinderen zijn welkom. Het is onwijs leuk om te doen en ook bij de leiding heb ik superveel leuke mensen leren kennen. Maar ook hier voelde ik mij een beetje buitengesloten. Bijna, ja ik zeg bijna want er waren een paar mede-buitengesloten-mensen, dus we kunnen een groepje vormen, alle mensen die leiding waren hadden een opleiding of werk dat te maken had met kinderen. En ik niet. Ik studeer rechten en psychologie, en op dat moment nog niet, dus dat zorgde er wel eens voor dat ik een beetje het idee had dat ik dingen niet goed deed. Maar gelukkig werd ik ook een keertje Leiding van de Dag en maakte ik mij hierna niet meer zo druk om. En ga ik volgend jaar gewoon weer mee doen als leiding.

Dus, buitengesloten voelen hoort erbij, het overkomt iedereen. Nou ja, het overkomt mij, dus misschien is het niet helemaal logisch om aan te nemen dat het bij iedereen gebeurt aangezien ik niet helemaal normaal ben, maar het overkomt mij, dus als het jou overkomt, dan ben je niet de enige : ) En nu lekker slapen.

Advertenties